مثل ابرها شعری که بر سر در وبلاگ است متعلق به خانم پانته ا صفایی است tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com 2020-07-11T06:42:01+01:00 mihanblog.com یک نفر دنبال تو می گشت ... 2016-03-14T16:38:06+01:00 2016-03-14T16:38:06+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/42 سجاد ابراهیمی از کوچه ی مهتاب... نه! از کوچه باغ مهربانی های تبریزی از طاقلار از دخمه ها از نارون های کهن سالی که می دانیم از کودکی هایی که با من شعر می خواندی از گریه هایی که نمی دانم چرا از خانه ی مادر بزرگی که دل ما را گره میداد از این همه، من چشم می گیرم من چشم می گیرم تو قایم می شوی این چند سالی را که… عمری شد تا چند بشمارم!؟ تو فرصت قایم شدن داری...! من سالهای سال دنبال تو می گشتم این سال هایی که نبودی از تو می گفتم در سایه ی هر بید مجنون، دامن هر کوهسار و در کنار جویباران از تو می از کوچه ی مهتاب... نه!
از کوچه باغ مهربانی های تبریزی
از طاقلار
از دخمه ها
از نارون های کهن سالی که می دانیم
از کودکی هایی که با من شعر می خواندی
از گریه هایی که نمی دانم چرا
از خانه ی مادر بزرگی که دل ما را گره میداد
از این همه، من چشم می گیرم
من چشم می گیرم تو قایم می شوی این چند سالی را که… عمری شد
تا چند بشمارم!؟
تو فرصت قایم شدن داری...!
من سالهای سال دنبال تو می گشتم
این سال هایی که نبودی از تو می گفتم
در سایه ی هر بید مجنون، دامن هر کوهسار و در کنار جویباران از تو می خواندم
من آسمانم با تو قسمت شد
من دلخوشی هایم خیال دستهایت بود
آی آسمان عشق!
آن تخت چوبین میان باغ یادت هست؟
ای کاش می شد میزبان عشق ما باشد
ای کاش می شد زندگی مان خالی از ای کاش ها باشد
ای کاش می شد در هیاهوی تو و گیلاس ها، در ولولای شادی انگور و چشم تو
                                                
من هر گل این روسری را دست باد صبح بسپارم...
دریای عشقم هرچه بی پایان و بی پایاب خوشتر...
عشق شیرین است...
من خواب دیدم...
                                                        خواب دریا را

که یعنی عشق،
 این بی چراتر کار عالم

                                                     سخت طوفانی است...

                                                          _تعبیر خواب از ابن سیرین است_

بگذر از این بی چند و چون
 بگذار تا واگویم این فریادها را هرچه باداباد ...

   
ای خوش به حال هر گلی را که تو می بویی
ای خوش به حال هر ضریحی که تو می بوسی
ای خوش به حال هر چه را زُل می زنی...
                                             
بعد از گذشت سالها
من
چشم واکردم
نبودی
هرکجایی را که سرگردان و حیران تو می گشتم
 حالا چرا هر قدر می گردم نمی بینم؟

 حالا چرا هر قدر می گریم نمی آیی؟

                    
شاید نمی خواهی که پیدایت کنم شاید نمی خواهی...
 
اما اگر یک روز برگشتی
کنار نارون ها
کوچه ی مهتاب یادت باشد ای گمگشته ی دیرین
   
یک نفر دنبال تو می گشت... 


]]>
........ 2015-11-12T18:53:29+01:00 2015-11-12T18:53:29+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/41 سجاد ابراهیمی حتی اگر لبریز سرما و خزان باشی یا نه به گرما شرجی خرماپزان باشیمثل دهی متروک در نزدیکی یک رودیا نه به وسعت سر به سر نصف جهان باشیوقتی نه خشتی هست و نه ایینه ای در عشقفرقی ندارد پیر باشی یا جوان باشی...من بلبلی کز کرده در کنج قفس بودمتو می توانستی برایم اسمان باشی... حتی اگر لبریز سرما و خزان باشی

یا نه به گرما شرجی خرماپزان باشی

مثل دهی متروک در نزدیکی یک رود

یا نه به وسعت سر به سر نصف جهان باشی

وقتی نه خشتی هست و نه ایینه ای در عشق

فرقی ندارد پیر باشی یا جوان باشی...

من بلبلی کز کرده در کنج قفس بودم

تو می توانستی برایم اسمان باشی...
]]>
حجیت ذاتی قطع 2014-10-03T14:36:34+01:00 2014-10-03T14:36:34+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/36 سجاد ابراهیمی "شک دارم"، اینکه بی مبالاتی نیست   گه گاه "یقین" به جز خیالاتی نیست...   چندی است به این گزاره می اندیشم:       "حُجیّت قطع" اینقدر ذاتی نیست! "شک دارم"، اینکه بی مبالاتی نیست

   گه گاه "یقین" به جز خیالاتی نیست...

   چندی است به این گزاره می اندیشم:

       "حُجیّت قطع" اینقدر ذاتی نیست!
]]>
حالا تو رفته ای... 2013-07-20T17:52:38+01:00 2013-07-20T17:52:38+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/21 سجاد ابراهیمی از شاخه آن شب چند برگ سبز را چیدی با غصه هایت باز مثل غنچه خندیدیتا اینکه برگردم به رسم مهربانی هاپشت سرم هنگام رفتن آب پاشیدیرو می گرفتم تا نفهمی اشکهایم راتو زیر چادر هق هق...آه انگار فهمیدیدر خاطراتت صبح های کودکیمان بودصبحی که توی صورت من آب پاشیدی...یادت می آید خاطرات چارراه زند؟یادت می آید تو لباس سبز پوشیدی؟یادت می آید اسب کالسکه زمینم زد؟یادت می آید تو چقدر آن روز ترسیدی؟یا خاطرات خاله بازی کنار حوض...یادت نمی آید؟ به من یکریز خندیدی!هل دادی و از پشت توی حوض افتادم...!ها ! ه از شاخه آن شب چند برگ سبز را چیدی

با غصه هایت باز مثل غنچه خندیدی

تا اینکه برگردم به رسم مهربانی ها

پشت سرم هنگام رفتن آب پاشیدی

رو می گرفتم تا نفهمی اشکهایم را

تو زیر چادر هق هق...آه انگار فهمیدی

در خاطراتت صبح های کودکیمان بود

صبحی که توی صورت من آب پاشیدی...

یادت می آید خاطرات چارراه زند؟

یادت می آید تو لباس سبز پوشیدی؟

یادت می آید اسب کالسکه زمینم زد؟

یادت می آید تو چقدر آن روز ترسیدی؟


یا خاطرات خاله بازی کنار حوض...

یادت نمی آید؟ به من یکریز خندیدی!

هل دادی و از پشت توی حوض افتادم...!

ها ! ها ! همان که هی بهانه می تراشیدی!

                    ***

ای کاش می ماندند رویاهای دیروزی

ای کاش می ماندی هزاران سال خورشیدی


وقتی نبودم چشم همسایه دلت را برد

نام و نشانش را از اهل کوچه پرسیدی

«تو قد کشیدی قد کشیدند آرزوهایت

کم کم مرا در خاطرات کهنه پیچیدی»*

وقتی که بی من رو به فرداهات می رفتی

هر چه صدا کردم تو را انگار نشنیدی


دنیا همین یکچند با هم بودن ما بود

دنیا همین یکچند بود اما نفهمیدی...



* این بیت متعلق به شاعر گرامی، خانم پانته آ صفایی است که با اجازه ی خودشان افتخار استفاده از آن را داشتم.
]]>
وقتی... 2013-06-26T18:34:35+01:00 2013-06-26T18:34:35+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/20 سجاد ابراهیمی وقتی دلت دنبال عشقی سرسری باشدباید که دستانت از آن دیگری باشدباور نخواهم کرد این چشمان نامعصومچشمی که از من بی هوا دل می بری باشدآه ه ه این شب یلدا چه دامن گیر خواهد شدوقتی شب گیسوی تو بی روسری باشدبا خنده هایت مست می خواهی مرا آخر _آخر چرا ساغر به لب می آوری؟ باشد...باشد بیاور، غنچه کن لبهای سرخت راتا نوشداروی پریشان خاطری باشدای مهربانی که همین جایی! نگاه ماای کاش می شد بینمان پیغمبری باشد...
باید که دستانت از آن دیگری باشد

باور نخواهم کرد این چشمان نامعصوم

چشمی که از من بی هوا دل می بری باشد

آه ه ه این شب یلدا چه دامن گیر خواهد شد

وقتی شب گیسوی تو بی روسری باشد

با خنده هایت مست می خواهی مرا آخر _

آخر چرا ساغر به لب می آوری؟ باشد...

باشد بیاور، غنچه کن لبهای سرخت را

تا نوشداروی پریشان خاطری باشد

ای مهربانی که همین جایی! نگاه ما

ای کاش می شد بینمان پیغمبری باشد...
]]>
وقتی زمستانی 2013-04-21T07:42:52+01:00 2013-04-21T07:42:52+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/19 سجاد ابراهیمی برای گاه گاهی که هوای زندگی سرد می شود...   باید شبیه باد شب های زمستانی تا آخرین برگ درختان را بخشکانی وقتی که سردی حتم دارم قصد کردی تا ابر دو چشمان مرا بر خود ببارانی دلگیرم از وقتی غزل های تو دلگیرند می گریم آن وقتی که بر غمهات گریانی من با تو در بین غزل ها زندگی کردم باید مرا بین غزل هایم  بمیرانی آری به قول شاعری کاز عشق می فرمود      تو کولی زیبای گندمگون به آسانی- در فال دستم هر چه ناپیداست می بینی از رازها برای گاه گاهی که هوای زندگی سرد می شود...

 

باید شبیه باد شب های زمستانی

تا آخرین برگ درختان را بخشکانی

وقتی که سردی حتم دارم قصد کردی تا

ابر دو چشمان مرا بر خود ببارانی

دلگیرم از وقتی غزل های تو دلگیرند

می گریم آن وقتی که بر غمهات گریانی

من با تو در بین غزل ها زندگی کردم

باید مرا بین غزل هایم  بمیرانی

آری به قول شاعری کاز عشق می فرمود

     تو کولی زیبای گندمگون به آسانی-

در فال دستم هر چه ناپیداست می بینی

از رازهایم هر چه نامعلوم می دانی

    اما چرا از عمق چشمانم که مبهوت اند

    درد و غم یک عشق دیرین را نمی خوانی؟

]]>
آنچه رفت... 2013-03-09T20:23:31+01:00 2013-03-09T20:23:31+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/18 سجاد ابراهیمی شبهای بی تو در هوایی سرد و بارانی رد میشدم از کوچه هایی خیس و طولانی هر خش خش برگی مرا تا کودکی میبرد تا سالهای بی خزانی بی زمستانی گویی ورق میخورد رویاهای دیروزی گویی که میبارید بارانی بهارانی یک لحظه حس کردم کنارم راه می آیی میخواستی از چشم خیسم اشک بستانی آن لحظه یادم هست با تردید پرسیدم آیا برای تا ابد تا عشق میمانی؟ اشکی چکید از گوشه ی چشمت جوابم را گفتی و بردی هر چه غم هر چه پریشانی حالا میان کوچه با یاد تو میختدم دیگر نمیخواهم بگیرد کوچ شبهای بی تو در هوایی سرد و بارانی

رد میشدم از کوچه هایی خیس و طولانی

هر خش خش برگی مرا تا کودکی میبرد

تا سالهای بی خزانی بی زمستانی

گویی ورق میخورد رویاهای دیروزی

گویی که میبارید بارانی بهارانی

یک لحظه حس کردم کنارم راه می آیی

میخواستی از چشم خیسم اشک بستانی

آن لحظه یادم هست با تردید پرسیدم

آیا برای تا ابد تا عشق میمانی؟

اشکی چکید از گوشه ی چشمت جوابم را

گفتی و بردی هر چه غم هر چه پریشانی

حالا میان کوچه با یاد تو میختدم

دیگر نمیخواهم بگیرد کوچه پایانی...

 

]]>
عاشقانه نیست؟ 2013-03-07T23:24:28+01:00 2013-03-07T23:24:28+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/17 سجاد ابراهیمی لای لحظه های سبز کودکی داستان عشق، پا گرفت...   تو ولی خبر نداشتی که عشق چیست                      گرم کودکی خویش...   زیر سایه ی پدر    هرم آفتاب مهر مادری؛   این همه بس است                      تا مرا به یاد نسپری... این همه بس است لای لحظه های سبز کودکی

داستان عشق، پا گرفت...

 

تو ولی خبر نداشتی که عشق چیست

           

         گرم کودکی خویش...

 

زیر سایه ی پدر    هرم آفتاب مهر مادری؛

 

این همه بس است

                     تا مرا به یاد نسپری...

این همه بس است

                              تا به جا نیاوری؛

 

تو!   کجا شب به سیل اشک دل به خواب داده ای؟

 

      (کودکم مخواب!) تو به خواب اگر روی

                                        صورتم ز سیلی جفا

                                                        سرخ می شود؛

حرف های مادرم هنوز یادم است:

                                  (کودکم مخواب!)

من ولی بی خبر زغصه های او

                                       به خواب می شدم

صبح زیر چشم مادرم کبود بود...

 

دزدکی

               زیر چادر سفید خویش می گریست

                                                   مادرم غریب بود

                                                         جز خدا کسی نداشت

 

 

 

گاه گاه لقمه از دهان خویش می گرفت

                                              تا مرا به خون دل بزرگ کرد

جانماز مادرم همیشه خیس اشک بود

                                             من ولی... مست خنده های کودکی

او نهفته می گریست

                         تا لبان من به خنده وا شوند

                                                          آآآآآی ی ی عاشقانه نیست؟

تو خبر نداشتی که عشق چیست...

]]>
این روزها حالش خوب نیست... 2013-03-05T20:34:09+01:00 2013-03-05T20:34:09+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/16 سجاد ابراهیمی همیشه، هرجا اسم تو می آمد، آرزو می کردم ای کاش مال من باشی... می انگاشتم زمستانم به یمن حضور تو بهاران شود... می انگاشتم که من و تو ریشه هایمان به آب، شاخه هایمان به آفتاب می رسد...می انگاشتم که حاصل جمع تمام قطره ها می شود دریا...تو دریا، تو ساحل، تو خوب، تو سبز... من اما سرد و زهرآلود،   من خزان بی بهار... من چقدر گم... این روزها هر کسی سر در چیزی داردیکی سر در کاخیکی سر در کوخ                            
تو دریا، تو ساحل، تو خوب، تو سبز... من اما سرد و زهرآلود،   من خزان بی بهار... من چقدر گم... 

این روزها هر کسی سر در چیزی دارد
یکی سر در کاخ
یکی سر در کوخ
                               یکی سر در گریبان
                                                               یکی هم مثل من:
                                                           
                                                                                            سر در گم...
]]>
وقتی حرفی نداری 2013-02-21T21:15:50+01:00 2013-02-21T21:15:50+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/15 سجاد ابراهیمی حسرت پرواز دیری‌است از خود، از خدا، از خلق دورم با این‌همه در عین بی‌تابی صبورم   پیچیده در شاخ درختان، چون گوزنی سرشاخه‌های پیچ‌درپیچ غرورم   هر سوی سرگردان و حیران در هوایت نیلوفرانه پیچکی بی‌تاب نورم   بادا بیفتد سایه‌ی برگی به پایت باری، به روزی روزگاری از عبورم   از روی یکرنگی شب و روزم یکی شد همرنگ بختم تیره رختِ سوگ و سورم   خط می‌خورد در دفتر ایام، نامم فرقی ندارد بی‌تو غیبت یا حضورم   در حسرت پروا حسرت پرواز

دیری‌است از خود، از خدا، از خلق دورم

با این‌همه در عین بی‌تابی صبورم

 

پیچیده در شاخ درختان، چون گوزنی

سرشاخه‌های پیچ‌درپیچ غرورم

 

هر سوی سرگردان و حیران در هوایت

نیلوفرانه پیچکی بی‌تاب نورم

 

بادا بیفتد سایه‌ی برگی به پایت

باری، به روزی روزگاری از عبورم

 

از روی یکرنگی شب و روزم یکی شد

همرنگ بختم تیره رختِ سوگ و سورم

 

خط می‌خورد در دفتر ایام، نامم

فرقی ندارد بی‌تو غیبت یا حضورم

 

در حسرت پرواز با مرغابیانم

چون سنگ‌پشتی پیر در لاکم صبورم

 

آخر دلم با سربلندی می‌گذارد

سنگ تمام عشق را بر خاک گورم

مرحوم قیصر امین پور
]]>
متن ادبی مربوط به بیداری اسلامی 2013-01-19T21:05:41+01:00 2013-01-19T21:05:41+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/14 سجاد ابراهیمی این متن در مهر ماه1391 رتبه ی اول همایش بیداری اسلامی در بخش متن ادبی را به دست آورد:                بسم الله الرحمن الرحیم امروز و در این حاشیه ی خط خورده ی تاریخ، کسانی می میرند که در هر کجای تاریخ غیر از این گوشه ی نحس اگر بودند هر کدامشان اسطوره ی هزار داستان از هزار و یک شب روزگار می شدند. و من در این شهر به شدت آشنا، با دلی به غایت کوچک، کجا می توانم غربت تو را و دل دریایی ات را بفهمم؟ شرمنده ام که واژه های...    &nb بسم الله الرحمن الرحیم

امروز و در این حاشیه ی خط خورده ی تاریخ، کسانی می میرند که در هر کجای تاریخ غیر از این گوشه ی نحس اگر بودند هر کدامشان اسطوره ی هزار داستان از هزار و یک شب روزگار می شدند.

و من در این شهر به شدت آشنا، با دلی به غایت کوچک، کجا می توانم غربت تو را و دل دریایی ات را بفهمم؟

شرمنده ام که واژه های...

                                            و ای کاش دمی نگاهت در نگاهم گره می خورد و بی واژه می گفتم...

     شرمنده ام از این بی شاعرانگی هایی که در الفاظ روزگارم موج می زنند و همین ها ساحل قلب مهربانت که غزل های آزادی و عزت در آن جان می گیرند را در مد غرورشان غرقه می کنند.

همین الفاظی که امروز ورد زبان بالا نشینان شهر است:

مدرن، پست مدرن، حقوق بشر، سازمان ملل، راست و چپ، جمهوری خواه و دموکرات، سوسیال و لیبرال و چه چه و چه...

      و من و تو چه  می دانیم که این ها کجای ذهنمان را اشغال کرده اند و یا ما کدام گوشه ی دنیاشان را اشغال کرده ایم؟!

آری من و تو...

 راستی خدا کند من و تو یکدیگر را گم نکنیم؛

خدا کند من و تو هیچ گاه بی شاعرانگی ها را نفهمیم؛

بگذار ساحلت را غرقه سازند

                                          ساحل بهانه ایست

                                                                   رفتن رسیدن است...

     اگر من و تو با هم باشیم دیگر ملالی نیست اگر تفنگچیان و کابوهای غرب بر ما بتازند؛

خنده ات می گیرد اگر رقاصه های تمام دیسکوهای نیویورک و بریتانیا و اسپانیول ها خیال خام هجمه در سر داشته باشند؛

اکر من و تو...

     اصلا به ما چه که فلان فیلسوف، حقیقت ما را به دیوانگی های خود می فروشد؛ در شهرهاشان که ما حتی اسمشان را هم نشنیده ایم اگر سردشان شود انسان می سوزانند؛ اگر بازارشان کساد شود انسانیت می فروشند.

و تو یادت نرود قرار ما اینجا نبود؛

این گوشه ی تاریخ، این حاشیه ی خط خورده مرا می رنجاند؛

من و تو باید تاریخ فردا را جور دیگری رقم بزنیم...

                                                                    نه در حاشیه، که در متن...

                                                                                                                         سجاد ابراهیمی

                                                                                                                     شهریور ماه 1391

]]>
همین دنیا... 2012-12-05T20:25:59+01:00 2012-12-05T20:25:59+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/13 سجاد ابراهیمی نقاشی ام کن یک شبی هنگام مستی هات            طرحی بساز از من شبیه کاردستی هات   دنیا، همین خندیدن و با هم نشستن ها                  دنیا، همین مستی، همین ساغر پرستی هات   دنیا همین من، تو، اگر چه دور اگر چه دیر...               دنیا فقط تو، فارغ از بالا و پستی هات...   محبوب من! دنیا، نرفتن،نارسیدن داشت&nbs نقاشی ام کن یک شبی هنگام مستی هات            طرحی بساز از من شبیه کاردستی هات

 

دنیا، همین خندیدن و با هم نشستن ها                  دنیا، همین مستی، همین ساغر پرستی هات

 

دنیا همین من، تو، اگر چه دور اگر چه دیر...               دنیا فقط تو، فارغ از بالا و پستی هات...

 

محبوب من! دنیا، نرفتن،نارسیدن داشت                    دنیا، شکستن ها، ندیدن ناشنیدن داشت

 

تو میوه ی تلخی نمی خواهی ولی گاهی                 باغِ خزانِ زندگی اجبارِ چیدن داشت

 

گاهی به مرغی عاشقی، مرغی که از آغاز                از شاخه ی خشکیده ات عزم پریدن داشت

 

   آری، اگر چه خاطراتی تلخ بر جا ماند                         با این همه ناز تو، خوب من! خریدن داشت ]]>
رسم ماندن... 2012-12-03T20:58:55+01:00 2012-12-03T20:58:55+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/12 سجاد ابراهیمی به لطف خدا و با کمک یکی از مخاطبین عزیز، شاعر این شعر زیبا رو پیدا کردم: جناب آقای شکارسری.به میدان چه می شد که بی سر بمانم؟همانطور تا صبح محشر بمانمچه کردم که زخمی به نامم نیفتاد؟و ماندم که در عاشقی در بمانماز آن آسمانها فقط قسمتم شدکه در سوگ سرخ کبوتر بمانمنمی دید چشمم به کابوس حتیکه روزی چنین بی برادر بمانمو حالا که ماندم خدایا کمک کندر این دشت سوزان ابوذر بمانم
به میدان چه می شد که بی سر بمانم؟

همانطور تا صبح محشر بمانم

چه کردم که زخمی به نامم نیفتاد؟

و ماندم که در عاشقی در بمانم

از آن آسمانها فقط قسمتم شد

که در سوگ سرخ کبوتر بمانم

نمی دید چشمم به کابوس حتی

که روزی چنین بی برادر بمانم

و حالا که ماندم خدایا کمک کن

در این دشت سوزان ابوذر بمانم
]]>
تو را خواست؛ مرا از تو دور خواست 2012-11-30T23:31:38+01:00 2012-11-30T23:31:38+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/11 سجاد ابراهیمی می خواستم ز عشق تو پروا کنم نشد      گفتم که با غم تو مدارا کنم نشدمی خواستم برای تو تا سالهای سال        صدها غزل ترانه مهیا کنم نشدتو آسمان شدی و مرا جا گذاشتی            دریا شدم مگر که تماشا کنم نشدشبها نگاه مات مرا ماه دیده بود                  وقتی که اشکهام به راهت چکیده بودباور بکن بهار نماندم؛ جهان پیر                   &n
می خواستم برای تو تا سالهای سال        صدها غزل ترانه مهیا کنم نشد

تو آسمان شدی و مرا جا گذاشتی            دریا شدم مگر که تماشا کنم نشد

شبها نگاه مات مرا ماه دیده بود                  وقتی که اشکهام به راهت چکیده بود

باور بکن بهار نماندم؛ جهان پیر                    از شاخه هام سیب زمستانه چیده بود

حقم نبود اینکه مرا از تو دور خواست           شاید تو را برای خودش آفریده بود...
]]>
آیین تماشا... 2012-09-07T09:44:00+01:00 2012-09-07T09:44:00+01:00 tag:http://mesle-abrha.mihanblog.com/post/10 سجاد ابراهیمی از آن روزی که فهمیدی دو رنگی های حاشا را         ز خاطر بردی ای آیینه آیین تماشا را   نه بایدها که شایدهای دنیا را یقین کردی              میان حتم ها وا کردی آخر پای اما را   حقایق را رها کردی مرا مسحور چشمانت             کجا باید بیابم معجزات عهد موسی را؟   مگو مهتاب هر شب خویش را از دور می بیند       &nbsp از آن روزی که فهمیدی دو رنگی های حاشا را         ز خاطر بردی ای آیینه آیین تماشا را

 

نه بایدها که شایدهای دنیا را یقین کردی              میان حتم ها وا کردی آخر پای اما را

 

حقایق را رها کردی مرا مسحور چشمانت             کجا باید بیابم معجزات عهد موسی را؟

 

مگو مهتاب هر شب خویش را از دور می بیند         نمی بیند اگر روزی بخشکانند دریا را

 

پری رو پارسا را در شب تقوا نمی خواهد              به بلوا می کشاند پاکی ات چشم پریسا را...

]]>